Метод за тестирање на ефикасноста на моторот

Метод А – Директен метод за тестирање на ефикасноста

Методот А е исто така познат како метод на влезно-излезно поврзување, бидејќи за време на тестот, директно можат да се добијат два податоци потребни за пресметување на ефикасноста, имено влезната моќност и излезната моќност. Кога на тест моторот се применува одредено оптоварување и тој работи додека температурата не се стабилизира или во одреден временски период (во вториот случај, разликата помеѓу температурата што ја достигнува намотката на тест моторот и вистинската стабилност на температурата не треба да надминува 5K), оптоварувањето се прилагодува во опсег од 1,5 до 0,25 пати од номиналната моќност, а се мерат две работни карактеристични криви кога оптоварувањето се намалува и се зголемува. За секоја крива треба да се земат најмалку 6 отчитувања, а секое отчитување вклучува: трифазен линиски напон (треба да се одржува на номиналната вредност), трифазна линиска струја, влезна моќност, брзина, излезен вртежен момент и, доколку е можно, треба да се евидентира и излезната моќност. Конечно, напојувањето се исклучува и моторот се запира. Еднонасочниот отпор на намотката на статорот се мери во одреденото време. Во спротивно, треба да се направи екстраполациска корекција според релевантните прописи за пресметување на термичкиот отпор по термичкиот тест.

Кога условите дозволуваат, како приоритет треба да се земе методот на користење на мерење во живо (метод на суперпозиција) или претходно инсталирање на термопарови или бакарни (платински) термистори како сензори за температура во намотките за да се добие температурата или отпорот на секоја точка на намотката на статорот. За време на тестот, треба да се евидентира и температурата на околината.